Drakensteen

In 2026 bestaat De Ridder tien jaar. Recent verscheen nog een nieuw album van de anti-held van Frodo De Decker. Met een verjaardag én een nieuw album zijn er redenen te over om onze aandacht te richten op het naamloze harnas. In april 2016 maakte Frodo Decker de eerste schetsen van de figuur, die in eerste instantie de hoofdrol zou gaan spelen in een reeks gags voor het Vlaamse tijdschrift P-magazine. Al snel stak de strip de grens over en belandde die in Eppo en Veronica Superguide. In de jaren die volgden bleven de gags elkaar opvolgen en verschenen ze in vijf albums. Het eerste deel verscheen bij Syndikaat, maar vanaf het tweede album is Oogachtend de vaste uitgeverij van De Ridder geworden.

In 2023 maakte De Ridder de overstap naar lange verhalen. Na een succesvolle crowdfundingcampagne verscheen eind 2024 Heer Donkerduister als eerste deel in een nieuwe reeks. Nu is het tweede deel De Drakensteen verschenen, opnieuw na crowdfunding. Via de campagnes en een grote aanwezigheid op stripbeurzen en festivals heeft Frodo De Decker een sterke band opgebouwd met zijn (groeiende) groep trouwe lezers.

De Decker is één van de enige Nederlandstalige stripmakers die erin slaagt om rond een crowdfundingcampagne een buzz te creëren die verder gaat dan de trouwe lezers die de reeks al eerder kenden. Hij slaagt erin met elk deel nieuwe lezers te vinden en zo zijn doelpubliek telkens wat te vergroten. Met Oogachtend heeft hij dan een uitgeverij die van elk album telkens een mooie, verzorgde uitgave maakt.

In De Drakensteen toont De Decker opnieuw dat een wat eenduidige anti-held als zijn Ridder toch voldoende te bieden heeft om een langer verhaal te dragen. Daarbij maakt hij de slimme keuze om de Ridder te omringen met meer kleurrijke figuren, die de inzet voor dit langere verhaal groter kunnen maken. Het is echt een avonturenstrip geworden met een grote dosis humor. Ridder steelt, zonder het echt te beseffen, een soort relikwie in de vorm van de Drakensteen, waarna hij een reeks woeste draken achter zich aan krijgt. Al snel blijkt dat ook andere soorten fantasiewezens belang hechten aan die steen, waardoor een komische reeks achtervolgingen en misverstanden in gang gezet worden.

Meer dan in de oude gags maakt de auteur in de langere verhalen werk van het scheppen van een volwaardig universum, met mooie decors en warme kleuren. Dit draagt er ook aan bij dat je als lezer meegetrokken wordt in het verhaal. Op zich blijft de beperkte bagage van een figuur als de Ridder een gemis. Dat hij geen echte persoonlijkheid of achtergrond heeft, maakt dat hij soms wat ‘out of place’ lijkt in de nieuwe reeks. Met net wat kleine aanvullingen om de figuur extra kleur te geven, zou dit wat ons betreft snel verholpen kunnen zijn.

En Frodo De Decker? Die blijft niet op zijn lauweren rusten. Hij is alweer druk bezig met een derde avontuur van De Ridder dat begin 2027 zou moeten verschijnen, wanneer de crowdfunding slaagt uiteraard. Met De Drakensteen en na 10 jaar avonturen is De Ridder heel discreet toch zo maar even een klassieker geworden. 9dekunst