De lange mars van Lucky Luke

Een cowboy in de sneeuw

In de besneeuwde bossen van Noord-Minnesota aanvaardt Lucky Luke een delicate opdracht van de machtige industrieel Ronald Cramp. Lucky Luke moet een kind levend terugvinden bij de indianenstam van de Blauwvoeten. Op het eerste zicht lijkt alles een eenvoudige reddingsactie. Maar niets is minder waar. De gids blijkt onbetrouwbaar, de spanningen met de lokale bevolking zijn reëel en de brute exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen is verwoestend: de opdracht heeft dus een veel donkerdere kant dan gedacht.
Matthieu Bonhomme is met dit album al toe aan zijn derde hommage aan de bekende cowboy die sneller schiet dan zijn eigen schaduw. Hij weet dus als geen ander hoe hij een boeiend verhaal in de geest van de oorspronkelijke tekenaar Morris moet brengen. Het verhaal speelt zich tegelijk af op verschillende niveaus. De spannende actiescènes (aanval van bizons, bevroren rivieren oversteken, obligate gunfights…) worden afgewisseld met rake humor en zelfs enkele overpeinzingen over rassenhaat, winstbejag en ouderschap. Het personage van Lucky Luke krijgt hierdoor in dit album wat meer diepgang dan we vaak van hem gewend zijn. Het perspectief van zijn missie verschuift dan ook van een pure reddingsactie naar een opdracht waarbij hij een beschermende (vaderlijke?) rol krijgt. De Daltons zijn ook van de partij en ook bij hen is er een soort van ambiguïteit merkbaar. Ze spelen (uiteraard) meestal de rol van hardnekkige dommeriken maar bij momenten voel je toch ook een soort van reële dreiging van hen uitgaan. En je kan er niet omheen dat de gewetenloze zakenman met uitspraken als ‘Canada is niets: als het moet, koop ik het!’ op bladzijde 74 meer dan een belletje doet rinkelen. De keuze van stripmaker Bonhomme om zijn gelaat nooit volledig te onthullen, benadrukt zijn enorme macht en invloed om het natuurlijk leefgebied van de indianen te vernietigen door constant naar olie te boren en volledig bossen om te hakken. Opnieuw een heel sterk album in deze hommagereeks. Bonhomme heeft het echt in de vingers en kon me ook voor deze derde keer enorm bekoren. Enig minpuntje: de niet zo originele coverillustratie. Die had best wat spectaculairder gekund zodat die ook echt opvalt in de winkelrekken tussen tal van andere nieuwigheden. www.vetostrip.weekly.com